„MB—W porządku, on nie wyszedł z armią Andersa! Ale jeszcze raz powtórzę, że Berling przysięgał nie Andersowi, nie rządowi w Londynie, ale Polsce! Nasi zaś komuniści uważali, że dla nich rewolucję będzie robiło NKWD.
— Bo robiło.
MB—Większość z nich, komunistów, była powiązana z NKWD. Niestety! Kiedyś mąż zastanawiał się, jak zachowa się w danym przypadku Wasilewska. Nie pamiętam, o co wtedy chodziło. I wówczas Kondratik, oficer łącznikowy, powiedział do męża przy mnie — Wy się nie bójcie! Wanda Lwowna zrobi to, co jej każą. Po prostu! A dzisiaj zrobiono ją matką I Dywizji.
— Ale wróćmy do Bieruta.
MB — Ostatnia rozmowa mojego męża z Bierutem, ostatnia poza tym mianowaniem go na misję wojskową, która w rezultacie nie doszła do skutku... Bierut przyjął męża bardzo serdecznie. Już mówiłam pani, że Bierut nie uchybiał ludziom, ale wtedy się uniósł.
— Dlaczego O czym rozmawiali
MB — O tym, co się dzieje w Polsce. Mąż ciągle, zresztą do końca życia, zwracał uwagę na to, co się w kraju dzieje. Wiem, że powiedział Bierutowi, co mu się nie podoba i dalsza rozmowa miała ostry przebieg. Bierut odparł bardzo zdecydowanym głosem — My musimy doprowadzić to wszystko do końca! Rewolucja musi być przeprowadzona! Nie będziemy bawić się i oglądać!“(7)